غریبه

نوشته شده توسط مجید در یکشنبه دوازدهم آبان 1387 ساعت 18:5 موضوع | لینک ثابت

 خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره ...

 به كسي توجه نمي كنه ...

 از كسي خجالت نمي كشه ... مي باره و مي باره و ...

اينقدر مي باره تا آبي شه ... ‌آفتابي شه ...!!!

کاش ...

کاش مي شد مثل آسمون بود ...

كاش مي شد وقتي دلت گرفت اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي شي ...

 بعدش هم انگار نه انگار كه بارشي بوده

نوشته شده توسط مجید در جمعه بیست و دوم شهریور 1387 ساعت 18:49 موضوع | لینک ثابت

اگه هفت تا اسمون زیر پای من باشه 

باغ زیبای بهشت اگه جای من باشه

به خدا بی تو دلم پر از غمه

همه دنیا برام جهنمه

دوست دارم عزیزم

نوشته شده توسط مجید در دوشنبه پنجم فروردین 1387 ساعت 21:41 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط مجید در سه شنبه هجدهم دی 1386 ساعت 23:45 موضوع | لینک ثابت

                                 کاش می شد عشق را تفسیر کرد

           خواب چشمان تو را تعبیر کرد 

            کاش می شد همچو گلها ساده بود

             سادگی را با تو عالمگیر کرد

               کاش می شد در حریم سینه ها

               عشق را با وسعتش تکثیر کرد

نوشته شده توسط مجید در یکشنبه چهارم آذر 1386 ساعت 19:15 موضوع | لینک ثابت

من آهنگ غريب روزگارم

                         غمي در انتهاي سينه دارم

                تمام هستي ام يك قلب پاك است

                               كه آن را زير پايم مي گزارم

نوشته شده توسط مجید در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386 ساعت 22:3 موضوع | لینک ثابت

گفتمش دل می دهی ؟

پرسيد چند؟

گفتمش دل مال تو تنها بخند

خنده کرد و دل ز دستانم ربود

تا به خود باز آمدم او رفته بود

دل ز دستش روی خاک افتاده بود

جای پايش روی دل جا مانده بود....!!!!

نوشته شده توسط مجید در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386 ساعت 21:56 موضوع | لینک ثابت

باور نکن تنهایی ات را ...

 من در تو پنهانم تو در من

از من به من نزدیکتر تو ..

. از تو به تو نزدیکتر من

باور نکن تنهایی ات را تا یک دل و یک درد داریم

تا در عبور از کوچه ی عشق بر دوش هم سَر می گذاریم

دل تاب تنهایی ندارد باور نکن تنهایی ات را

هر جای این دنیا که باشی من با توام تنهای تنها ...

نوشته شده توسط مجید در پنجشنبه نوزدهم مهر 1386 ساعت 20:45 موضوع | لینک ثابت

در جوانی غصه خوردم، هیچکس یادم نکرد

در قفس ماندم ولی صیاد آزادم نکرد

آتش عشقت چنان از زندگی سیرم کرد

آرزوی مرگ کردم، مرگ هم یادم نکرد

نوشته شده توسط مجید در پنجشنبه بیست و دوم شهریور 1386 ساعت 23:16 موضوع | لینک ثابت